Mannen, claim je recht achter het aanrecht!

Door Paulien Derwort & Muriel Kloek

Vrouwenemancipatie gaat vaak over zaken die we in het publieke domein tegenkomen: man-vrouwverdeling op de werkvloer, in het kabinet, aan talkshowtafels. Het gaat over machtsongelijkheid en seksueel geweld op straat, op het werk, op school. De oplossing wordt steeds gezocht in symptoombestrijding in datzelfde publieke domein: quota, regelgeving, debatten over een hashtag. Terwijl de oorzaak van alle ellende zich achter de voordeur bevindt. 

Ondanks al onze wetgevende pogingen ten spijt, is de binnenwereld nog altijd het domein van de vrouw. De Hollandse huisvrouw geniet respect en heerst over haar territorium. Haar man is ogenschijnlijk een perfecte echtgenoot die op tijd het vuilnis buiten zet, maar dat is slechts buitenkant. Want het beest in de Nederlandse man zit opgesloten en heeft honger. In plaats van openlijk een strijd te voeren met zijn eigen echtgenote over klein huishoudelijk leed, voert hij een ondergrondse stille guerrilla tegen De Vrouw in het algemeen. En merken we allemaal. De politiek, de financiële sector, de filmwereld: de buitenwereld is het domein van de man. Overal laten mannen hun macht gelden ten koste van vrouwen. Om vervolgens met hun staart tussen de benen naar huis komen en daar op hun flikker te krijgen.

Generaliseren we hiermee? Uiteraard, maar we zien het ook terug in de cijfers. Hoewel vrouwen de mannen inmiddels inhalen qua opleidingsniveau en zelfs qua inkomen, kalft dat voordeel vanaf het dertigste levensjaar drastisch af. Vrouwen gaan massaal deeltijd werken en leveren in op hun inkomen, de man gaat er met de carrière vandoor. Het betekent dat vrouwen twee keer zo vaak economisch onzelfstandig zijn dan mannen.

“De vrouw beheert de sociale agenda, de man blijft op dit vlak een kleuter”

Tegelijkertijd is de man juist op emotioneel vlak afhankelijk van de vrouw. Het is niet voor niets dat alleenstaande mannen de grootste risicogroep vormen als het gaat om criminaliteit, schooluitval, schulden, gezondheidsproblemen en verslaving. We leven in een wereld waarin de man een vrouw nodig heeft om z’n fysieke en psychische gezondheid op orde te houden. Want in de praktijk zorgt de vrouw niet alleen voor het huishouden en de kinderen, maar ook voor de gevoelsmatige kant van het leven. Ze zorgt voor de communicatie in de relatie, managet het familieleven en beheert de sociale agenda waardoor de man op dit vlak een kleuter kan blijven. Hij hoeft alleen maar naar haar te luisteren:  “Schat, trek je even een schoon overhemd aan, we moeten zo naar je moeder”.

Op deze manier leren mannen steeds opnieuw dat ze niet in staat zijn om op emotioneel vlak zelfstandig te opereren en verantwoordelijkheid te nemen, met alle gevolgen buitenshuis van dien. Wij geloven zeker niet dat mannen van nature verkrachtende, hebzuchtige monsters zijn. Maar wie thuis nooit aandacht besteedt aan de emotionele kant van het leven blijft hangen in woede en krachtpatserij, en wordt hard. Er is niks mis met woede, maar het heeft kwetsbaarheid en zachtheid als tegenhanger nodig om werkelijk van nut te zijn, in plaats van enkel destructief.

Dus zie hier de absurde werkelijkheid: wil een vrouw succesvol carrière maken, dan kan ze statistisch gezien het beste single blijven. En wil een man niet in de goot belanden, dan moet hij een vrouw regelen die voor hem zal zorgen. Dit bizarre patroon werkt beknellend voor beide partijen en moet doorbroken worden.

“Wil een vrouw succesvol zijn buitenshuis, dan heeft ze binnenshuis een back-up nodig”

Wil de vrouw zich in het publieke domein kunnen ontplooien, dan heeft ze een man nodig die haar de ruimte buitenshuis gunt. Ze moet zich geen zorgen hoeven maken of de kinderen wel op tijd op bed liggen. Ze moet niet in haar eentje steeds ‘aan de relatie werken’ en tijdig eraan denken weer dat broodnodig weekendje weg voor 2 te boeken. Het kost haar te veel energie. Wil zij in de buitenwereld succesvol zijn, dan moet ze thuis een back-up hebben waarop ze kan vertrouwen: een man die haar steunt, en die verantwoordelijkheid neemt voor z’n eigen én hun gezamenlijke binnenwereld. En dat is ook gunstig voor hemzelf. Vrouwen die hun voldoening kunnen halen in hun activiteiten buitenshuis, zullen thuis een evenwichtiger partner zijn.

Andersom geldt natuurlijk precies hetzelfde. Willen mannen emotionele verantwoordelijkheid nemen voor hun gevoel en hun relatie, dan hebben zij daarvoor de ruimte nodig van hun vrouw. Hij moet zichzelf kunnen zijn in huis. Als hij het initiatief neemt om de baby te verschonen, dan is het wel zo fijn als hij geen kritiek krijgt van z’n vrouw, die de baby uit z’n handen rukt en het toch weer liever op háár manier doet.

Dus mannen, laat je mannelijkheid niet beperken tot de garage, het voetbalveld, de kroeg of kantoor. Niet alleen voor ons, maar ook voor je eigen zelfrespect. Wees geen deurmat! Vrouwen eisen hun plek op in de maatschappij, het is aan jullie om je plek binnenshuis in te nemen. En begin daar al mee als je single bent graag. Het zal niet makkelijk zijn, want door vrouwen gedomineerde ruimtes kunnen ondoorzichtig, onvoorspelbaar en explosief lijken. Maar de winst is enorm – in respect, waardering, seks en liefde. Lieve mannen, wij zijn al 100 jaar bezig om ons te meten aan jullie haantjesgedrag, competitiedrang en doelgerichtheid. We hebben terrein gewonnen in de maatschappij en die ontwikkeling zet door. Jullie strijd is niet om vrouwen daarin tegen te houden. Jullie strijd gaat over het veroveren van jullie eigen rechtmatige plek in de emotionele binnenwereld. En dat vereist lef, durf en kwetsbaarheid. Daarin zit ‘m de ware mannelijkheid.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *